Sohrab Sepehri: Wegbeschreibung

Wegbeschreibung

von Sohrab Sepehri (1928-1980)

Übersetzung aus dem Persischen von Afsane Bahar (August 2017)

 

 

Es dämmerte, als der Reiter fragte: „Wo ist das Haus des Freundes?“

Der Himmel hielt inne.

Der Passant schenkte der Dunkelheit der Kieselsteine den Lichtzweig,

den er zwischen den Lippen trug

und zeigte mit dem Finger auf eine Pappel und sagte:

„Vor dem Baum

ist ein Gartenweg, der grüner ist als Gottes Traum,

und dort ist die Liebe so blau wie die Federn der Aufrichtigkeit.

Du gehst bis zum Ende jener Gasse, die hinter der Reife erscheint,

dann biegst du in Richtung der Blume der Einsamkeit,

zwei Schritte vor der Blume

bleibst du bei dem ewigen Springbrunnen der Mythen der Erde stehen,

und eine deutliche Furcht ergreift dich.

In der fließenden Vertrautheit des Raumes hörst du ein Rascheln,

du siehst ein Kind,

das auf eine hohe Kiefer geklettert ist,

um Küken aus dem Nest des Lichtes zu holen,

und du fragst es,

wo das Haus des Freundes ist.“

֎֎֎

 

 

Druckversion (mit dem persischen Text):

:نسخه برای چاپ (دربرگیرندهء متن فارسی)

Wegbeschreibun

 

 

Gedicht der Erlösung (Yaghma Golrouee) شعرِ رهایی

Frauen spielten und spielen im Iran eine entscheidende Rolle im vielschichtigen Kampf für eine gerechte Gesellschaft. Diese Gegebenheit würdigend hat der iranische Poet und Liedermacher Yaghma Golrouee ein Gedicht geschrieben, vertont und mit Frauenbildern versehen [1,2].


۞۞۞

Gedicht der Erlösung
Yaghma Golrouee
allen Frauen meines Landes gewidmet

Lustig, fröhlich und lachend sind wir
obwohl wir im Kerker sind
unser Weg versperrt
unsere Beine erschöpft
und doch sind wir voller Tatendrang und frohen Mutes

Wir sind die Generation mit geballtem Aufschrei
haben uns die Hände gereicht
sind vom Blut umgeben
aber wir wissen
am Ende der Geschichte werden wir frei sein …
***

Hundert Jahre sind wir eingesperrt gewesen
wir bleiben nicht mehr hier
werden zu Fenstern
werden zu Kehlen
singen das Gedicht der Erlösung

Wir sind die Generation mit geballtem Aufschrei
haben uns die Hände gereicht
sind vom Blut umgeben
aber wir wissen
am Ende der Geschichte werden wir frei sein …
***

Wir teilen die gemeinsame Geschichte
und das gemeinsame Leid
sind einig in unserem Zorn
Schulter an Schulter
von Haus zu Haus
folgen wir dem Traum

Wir sind die Generation mit geballtem Aufschrei
haben uns die Hände gereicht
sind vom Blut umgeben
aber wir wissen
am Ende der Geschichte werden wir frei sein …

۞۞۞

Quellenanagaben

[1]

[2]
https://www.facebook.com/YaghmaGolroueeOfficial?pnref=story

۞۞۞

شعرِ رهایی
یغما گلروئی

پیشکش به تمام زنان سرزمینم


خوشحال و شاد و خندونیم
با اینکه توی زندونیم
راهِ ما بسته‌
پای ما خسته‌
… اما آتیش می‌سوزونیم

ما نسلِ پُرِ فریادیم
دستامونو به هم دادیم
غرقهء خونیم
اما می‌دونیم
… آخرِ قصّه آزادیم
***

صد ساله توی زندونیم
دیگه اینجا نمی‌مونیم
پنجره می‌شیم
حنجره می‌شیم
…شعرِ رهایی می‌خونیم

ما نسلِ پُرِ فریادیم
دستامونو به هم دادیم
غرقهء خونیم
اما می‌دونیم
… آخرِ قصّه آزادیم
***

ما همقصّه و همدردیم
بغضامونو یکی کردیم
شونه به شونه
خونه به خونه
… دنبالِ رؤیا می‌گردیم

ما نسلِ پُرِ فریادیم
دستامونو به هم دادیم
غرقهء خونیم
اما می‌دونیم
… آخرِ قصّه آزادیم

۞۞۞

Druckversion: Gedicht der Erlösung

Der Kälbermarsch (Bertolt Brecht) رژهء گوساله ها

(ترجمه های آزاد و برداشتها)

۞۞۞

رژهء گوساله ها
Bertolt Brecht (1898-1956)

از پیِ طبل
گوساله ها کُند و مبهوت حرکت می کنند
پوستِ طبل را
.خودِ آنها عرضه می دارند
کشتارگر بانگ می زند: چشم ها سخت بسته
گوساله رژه می رود. با گامی آرام استوار.
گوساله هائی که خونشان در کشتارگاه ریخته شده است
.در فکر در صفوف او رژه می روند

آنها دست ها را بلند می کنند
.آنها را نشان می دهند
دست ها به خون آلوده اند
.ولی همچنان تهی هستند
کشتارگر بانگ می زند: چشم ها سخت بسته
گوساله رژه می رود. با گامی آرام استوار.
گوساله هائی که خونشان در کشتارگاه ریخته شده است
.در فکر در صفوف او رژه می روند


آنها صلیبی را به پیش می برند
بر روی پرچم هائی به سرخی خون
این برای مردِ تهیدست
.اشکالی عظیم در بردارد

کشتارگر بانگ می زند: چشم ها سخت بسته
گوساله رژه می رود. با گامی آرام استوار.
گوساله هائی که خونشان در کشتارگاه ریخته شده است
.در فکر در صفوف او رژه می روند


۞۞۞

Der Kälbermarsch
Bertolt Brecht (1898-1956)

Hinter der Trommel her
Trotten die Kälber
Das Fell für die Trommel
Liefern sie selber.
Der Schlächter ruft: Die Augen fest geschlossen
Das Kalb marschiert. In ruhig festem Tritt.
Die Kälber, deren Blut im Schlachthaus schon geflossen
Marschiern im Geist in seinen Reihen mit.

Sie heben die Hände hoch
Sie zeigen sie her.
Die Hände sind blutbefleckt
Doch immer noch leer.

Der Schlächter ruft: Die Augen fest geschlossen
Das Kalb marschiert. In ruhig festem Tritt.
Die Kälber, deren Blut im Schlachthaus schon geflossen
Marschiern im Geist in seinen Reihen mit.

Sie tragen ein Kreuz voran
Auf blutroten Flaggen
Das hat für den armen Mann
Einen großen Hacken.

Der Schlächter ruft: Die Augen fest geschlossen
Das Kalb marschiert. In ruhig festem Tritt.
Die Kälber, deren Blut im Schlachthaus schon geflossen
Marschiern im Geist in seinen Reihen mit.

۞۞۞

Quelle: Bertolt Brecht. Die Gedichte. Herausgegeben von Jan Knopf. Suhrkamp Verlag. 2007. Seite 1010

۞۞۞

۞۞۞

Druckversion: Der Kälbermarsch

Feine Finger (Karl Ernst Knodt) انگشتان ظریف


(ترجمه های آزاد و برداشتها)


۞۞۞

انگشتان ظریف
Karl Ernst Knodt (1856-1917)

انگشتانی ظریف باید داشته باشی
،تا قلبی را پریشان نکنی
انگشتانی که نقرهء ماه
.و عطرِ گلهای سرخ را لمس کنند

…عشق در این چنین هستی لطیفی زندگی می کند
برای آنکه شیدائی به سردی نگراید
باید انگشتانی ظریف داشته باشی
.انگشتانی که روان را لمس کنند

۞۞۞

Feine Finger
Karl Ernst Knodt* (1856-1917)

Feine Finger mußt du haben
Um ein Herz nicht zu zerwühlen,
Finger, die des Mondes Silber
Und den Duft der Rosen fühlen.

Liebe lebt solch zartes Leben…
Um die Glut nicht zu verkühlen,
Mußt du feine Finger haben,
Finger, die die Seele fühlen.

۞۞۞

*
http://www.gedichte.eu/71/knodt/karl-ernst-knodt.php

۞۞۞

Druckversion: Feine Finger

Für Einen (Mascha Kaléko) برای یک نفر

(ترجمه های آزاد و برداشتها)


۞۞۞

برای یک نفر
Mascha Kaléko* (1907-1975)

.دیگران دریای پهناورند
.تو امّا بندری
،پس باور کن مرا: می توانی آسوده بخوابی
.من همواره به اینجا خواهم راند

،زیرا تمام طوفان هائی که با من اصابت کردند
.بادبان های مرا تهی گذاشتند
،دیگران دریای رنگارنگند
.تو امّا بندری

.تو فانوس دریائی هستی. آخرین مقصد
.می توانی ای عزیزترین آسوده بخوابی
،دیگران … آن بازی امواج است

.تو امّا بندری

۞۞۞

Für Einen
Mascha Kaléko* (1907-1975)

Die Andern sind das weite Meer.
Du aber bist der Hafen.
So glaube mir: kannst ruhig schlafen,
Ich steure immer wieder her.

Denn all die Stürme, die mich trafen,
Sie ließen meine Segel leer.
Die Andern sind das bunte Meer,
Du aber bist der Hafen.

Du bist der Leuchtturm. Letztes Ziel.
Kannst Liebster, ruhig schlafen.
Die Andern… das ist Wellenspiel,

Du aber bist der Hafen.

۞۞۞

* http://www.kaleko.ch/index.php?option=com_content&task=view&id=16&Itemid=30
۞۞۞

Druckversion: Für einen

Schönheitslehre دانشِ زیبائی شناسی

Schönheitslehre

den Krähen und Krokodilen gewidmet

Wenn ich mit Liebe betrachte,

finde ich eine Welt voller Schönheiten.

Und mein Sein blüht auf.

۞۞۞

دانشِ زیبائی شناسی

تقدیم به کلاغ ها و تمساح ها


آن گاه که با مهر می نگرم

جهانی پر از زیبائی می یابم

.و هستیم شکوفا می شود

۞۞۞

Rotenburg an der Fulda
هشتم فروردین ماه هزار و سیصد و نود و چهار

۞۞۞

Druckversion: Schönheitslehre

Quelle des Glücks چشمهء بهروزی

Quelle des Glücks

Leidenschaftlich die Wirklichkeit erfassen,
liebevoll das Wissen einsetzen,
bescheiden schenken und verändern.

۞۞۞

چشمهء بهروزی

آرزومندی در دریافتِ هستی
مهر در بکار بردنِ دانش
فروتنی در ارزانی داشتن و دگرگون ساختن

۞۞۞

Rotenburg an der Fulda
نوزدهم اسفند ماه هزار و سیصد و نود و سه

Druckversion: Quelle des Glücks

Im erhabenen, ausdrucksvollen Kleid der Nacktheit (Mohammad Reza Shafi’i Kadkani) محمّد رضا شفیعی کدکنی

Mohammad Reza Shafi’i Kadkani[1], der iranische Dichter und Hochschuldozent, ist immer wieder eine erfrischende Quelle der Inspiration. Heute beim Spaziergang nahm ich in Anbetracht der im Keimen begriffenen Bäume sein Gedicht „“Im erhabenen, ausdrucksvollen Kleid der Nacktheit““ mit allen Sinnen wahr. Es entstand der folgende Text. Der persische Originaltext und eine sinngemäße Übersetzung des Gedichtes sind beigefügt.

Rotenburg an der Fulda, den 15.2.2015

۞۞۞

Erhabene Nacktheit

Bäume habe ich betrachtet
in unterschiedlichen Trachten,
und keine war schöner
als die blattlose Nacktheit
in Erwartung des Frühlings.

۞۞۞

Im erhabenen, ausdrucksvollen Kleid der Nacktheit
von Mohammad Reza Shafi’i Kadkani

Ich habe diesen Baum
im Gange des Jahres
in vier Kleidern gesehen und begutachtet.
Viele Gedichte habe ich ebenfalls für ihn geschrieben:
im Engelskleid des Schnees,
in kurzen Ärmeln der Tage von Farvardin [2],
im grenzenlosen Grün des Sommers
wie ein zarter Seidenstoff,
in den Winden wehend
mit gelben und roten Seidenfasern des Herbstes.
۞
In keinem Kleid kam er besser zur Geltung
als im Moment der Erneuerung aus der Tiefe des Alterns,
während der letzten Tage von Esfand [3],
im erhabenen, ausdrucksvollen Kleid der Nacktheit.

۞۞۞

Bemerkungen:

[1] Weitere Schriften und Übersetzungen unter:
https://amirmortasawi.wordpress.com/category/%D9%85%D8%AD%D9%85%D9%91%D8%AF-%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D8%B4%D9%81%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%DA%A9%D8%AF%DA%A9%D9%86%DB%8C/

[2] Farvardin (deutsche Schreibweise: Farwardin) ist der erste Monat des iranischen Sonnenjahres und fängt mit dem Beginn des Frühlings (normalerweise am 21. März) an.

[3] Esfand ist der zwölfte und letzte Monat des iranischen Sonnenjahres und dauert von ca. 20. Februar bis 20. März.

۞۞۞

محمّد رضا شفیعی کدکنی
در جامهء بلیغ و بلندِ برهنگی

من این درخت را
،بر رهگذار سال
در چار جامه دیده ام و آزموده ام
:بسیار چامه نیز برایش سروده ام
در جامهء فرشتگی برف
با آستین کوته روزان فروَدین
با سبز بیکرانهء تابستان
،همچون حریر نرمی
در بادها وزان
با زرد و سرخ رشتهء ابریشم خزان
۞
در هیچ جامه جلوه نیفزود
آن سان که وقت نو شدن از عمق کهنگی
در روزهای آخر اسفند
.در جامهء بلیغ و بلند برهنگی

۞۞۞

Druckversion:  Erhabene Nacktheit

Erde زمین

Erde

für Maria Mies und Saral Sarkar


In unseren Herzen

tanzt das Licht,
singt der Wind,
liebkost der Regen.

In unseren Herzen
dichtet der Berg,
malt der Wald,
komponiert die Steppe.

In unseren Herzen
lobt die Quelle,
lehrt der Fluss,
liebt das Meer.

In unseren Herzen
lebt die Erde.

۞۞۞

زمین

Saral Sarkar و Maria Mies برای

در قلب های ما
نور می رقصد
باد آواز می خواند
باران نوازش می دهد

در قلب های ما
کوه شعر می سراید
جنگل نقّاشی می کند
دشت آهنگ می سازد

در قلب های ما
چشمه تمجید می کند
رود آموزش می دهد
دریا مهر می ورزد

در قلب های ما
.زمین زندگی می کند

۞۞۞

Rotenburg an der Fulda

بیست و هفتم آذر ماه هزار و سیصد و نود و سه

۞۞۞

نسخه برای چاپ Druckversion:

Erde

Sonne (Mascha Kaléko) خورشید

(ترجمه های آزاد و برداشتها)

خورشید
Mascha Kaléko* (1907-1975)

،من دیدگان را گشودم و روشنائی را دیدم
– .دردم چون واژه ای که با احساس نجوا شود ساکت شد
،دریائی از نور سیل آسا به اتاقک وارد شد
. آن چون موجی مرا بُرد

.و نور بر همه جا روان گشت
– .نگرانی های بیخوابی آور آهسته آرام گرفتند
،من دیدگان را گشودم و روشنائی را دیدم
.اکنون آنها را به این زودی دوباره نخواهم بست

۞۞۞

Sonne
Mascha Kaléko* (1907-1975)

Ich tat die Augen auf und sah das Helle,
Mein Leid verklang wie ein gehauchtes Wort. –
Ein Meer von Licht drang flutend in die Zelle,
Das trug wie eine Welle mich hinfort.

Und Licht ergoß sich über jede Stelle,
Durchwachte Sorgen gingen leis zur Ruh. –
Ich tat die Augen auf und sah das Helle,
Nun schließe ich sie so bald nicht wieder zu.

۞۞۞

* http://www.kaleko.ch/index.php?option=com_content&task=view&id=16&Itemid=30

۞۞۞

نسخه برای چاپ Druckversion:

Sonne