Ahmad Shamlou: (Was für ein Schlachthaus) قصّاب خانهء بشریّت

Bekenntnis

Im Gegensatz zu den offiziellen, international anerkannten Dokumenten der Menschenrechte (1)

und

tief überzeugt von der dringlichen Notwendigkeit sowie der langfristigen Überlegenheit der Liebe und Barmherzigkeit

lehne ich kategorisch die Todesstrafe ab.

26.5.2010

Afsane Bahar

۞۞۞

Was für ein Schlachthaus
Ahmad Shamlou (1925-2000) (2)
قصّاب خانهء بشریّت

Zu Sultan Mahmouds (3) Zeiten wurde getötet mit der Begründung,
der Gelynchte sei ein „Schiit“ (4).
Unter Shah Soleyman (5) wurde ermordet,
der Betroffene war halt dann ein „Sunnit“ (6).
Zu Nasereddin Shahs (7) Zeiten wurden die Ermordeten als „Babi“ (8) bezeichnet.
Unter Mohammad Ali Shah (9) waren dann
die „Anhänger der konstitutionellen Monarchie“ an der Reihe.
Während der Reza Khan-Herrschaft (10) wurde ermordet,
die Betroffenen waren „Gegner der konstitutionellen Monarchie“.
Unter seinem Sohn, Mohammad Reza (11), hießen die Ermordeten „subversive Elemente“.
Heute wird man geknebelt als „Heuchler“ (12).
Morgen wird gedemütigt und gemartert werden,
die Betroffenen heißen dann „Nichtgläubige“.

Lässt man die Bezeichnungen und Anklagen unberücksichtigt,
so ändert sich Nichts:

Unter Hitler in Deutschland wurde getötet, man war halt „Jude“.
Jetzt werden in Israel die „Sympathisanten der Palästinenser“ ermordet.
Die Araber töten die „Spione der Zionisten“.
Die Zionisten ermorden die „Faschisten“.
Die Faschisten lynchen die „Kommunisten“.
Die Kommunisten ermorden die „Anarchisten“.
Die Russen töten mit der Begründung,
der Armleuchter sei ein Anhänger Chinas;
die Chinesen töten, der Bastard verteidige die Russen.

Es wird ermordet, ermordet und ermordet.
Was für ein Schlachthaus ist diese Welt der Menschheit.

Anmerkungen:

(1) Internationaler Pakt über bürgerliche und politische Rechte. Teil III, Artikel 6.
http://www.auswaertiges-amt.de/diplo/de/Aussenpolitik/Themen/Menschenrechte/Download/IntZivilpakt.pdf

(2) Ahmad Shamlou (*1925-† 2000) gehört zu den hervorragendsten, sozial engagierten iranischen Dichtern, Journalisten und Übersetzern.
http://de.wikipedia.org/wiki/Ahmad_Schamlou

(3) http://de.wikipedia.org/wiki/Mahmud_von_Ghazni
http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page= محمود+غزنوی &SSOReturnPage=Check&Rand=0 (Persisch)

(4)
http://de.wikipedia.org/wiki/Schia#Imamiten_oder_Zw.C3.B6lfer-Schiiten
http://de.wikipedia.org/wiki/Schia

(5) http://de.wikipedia.org/wiki/Safawiden

(6) http://de.wikipedia.org/wiki/Sunniten

(7)
http://en.wikipedia.org/wiki/Naser_al-Din_Shah_Qajar
http://daneshnameh.roshd.ir/mavara/mavara-index.php?page= حکومت+ناصر+الدین+شاه&SSOReturnPage=Check&Rand=0 (Persisch)

(8)
http://fa.wikipedia.org/wiki/ سید_علی‌محمد_باب (Persisch)
http://fa.wikipedia.org/wiki/دین_بهائی (Persisch)
http://de.wikipedia.org/wiki/Bahai

(9) http://de.wikipedia.org/wiki/Mohammed_Ali_Schah

(10)
http://fa.wikipedia.org/wiki/ رضا_شاه
http://de.wikipedia.org/wiki/Reza_Schah_Pahlavi

(11)
http://fa.wikipedia.org/wiki محمدرضا_پهلوی (Persisch)
http://de.wikipedia.org/wiki/Mohammad_Reza_Pahlavi

(12) http://en.wikipedia.org/wiki/Munafiq (Englisch)

***

احمد شاملو
قصّاب خانهء بشریّت

در زمان سلطان محمود می‌کشتند که شیعه است
زمان شاه سلیمان می‌کشتند که سنی است
زمان ناصرالدین شاه می‌کشتند که بابی است
زمان محمد علی شاه می‌کشتند که مشروطه طلب است
زمان رضا خان می‌کشتند که مخالف سلطنت مشروطه است
زمان پسرش می‌کشتند که خرابکار است
امروز توی دهنش می‌زنند که منافق است و
فردا وارونه بر خرش می‌نشانند و شمع‌آجینش می‌کنند که لا مذهب است
اگر اسم و اتهامش را در نظر نگیریم چیزی عوض نمی شود
توی آلمان هیتلری می کشتند که یهودی است
حالا توی اسرائیل می‌کشند که طرفدار فلسطینی‌ها است
عرب‌ها می‌کشند که جاسوس صهیونیست‌ها است
صهیونیست‌ها می‌کشند که فاشیست است
فاشیست‌ها می‌کشند که کمونیست است‌
کمونیست‌ها می‌کشند که آنارشیست است
روس ها می‌کشند که پدر سوخته از چین حمایت می‌کند
چینی‌ها می‌کشند که حرامزاده سنگ روسیه را به سینه می‌زند

و می‌کشند و می‌کشند و می‌کشند
و چه قصاب خانه‌ ایست این دنیای بشریّت

Ahmad Shamlou: Meine Tränen in jener Nacht waren das Lächeln meiner Liebe. اشک رازیست

Stay human
Gaza-Freedom-Flotilla

in Anlehnung an Ahmad Shamlou (1925-2000)
3.7.2011

für Rachel Corrie, Tom Hurndall, Vittorio Arrigoni

Tränen tragen ein Geheimnis in sich,
hinter dem Lächeln steht ein Geheimnis,
und die Liebe ist ein Geheimnis für sich.
Meine Tränen in jener Nacht
waren das Lächeln meiner Liebe.

Ich bin keine Geschichte,
die du erzählen kannst.
Ich bin kein Lied,
das du singen kannst.
Ich bin keine Stimme,
die du hören kannst,
oder etwas, das du lernen kannst.
Ich bin das gemeinsame Leid.
Schrei mich in die Welt hinaus.

Der Baum spricht zum Wald,
das Gras spricht zur Steppe,
der Stern spricht zur Milchstraße,
und ich spreche zu dir.
Sag mir deinen Namen,
leg deine Hand in meine Hand,
erzähl mir von deinen Traum,
von deiner Trauer.
Schenk mir dein Herz.

Ich habe deine Wurzeln erkannt
und deine tiefen Beweggründe begriffen.
Mit deinen Lippen
habe ich für die anderen Lippen gesprochen.
Deine Hände sind meinen Händen bekannt.

In der helllichten Einsamkeit
habe ich mit dir
wegen der Lebenden geweint.
Und auf dem düsteren Friedhof
habe ich mit dir
die schönsten Lieder gesungen,
denn die Gefallenen in diesem Jahr
waren die am tiefsten verliebten Lebenden.

Gib mir deine Hand,
deine Hände sind mit mir befreundet.
Zu dir spreche ich
wie die Wolke zum Sturm,
wie das Gras zur Steppe,
wie der Regen zum Meer,
wie der Vogel zum Frühling,
wie der Baum zum Wald,
denn ich habe deine Wurzeln erkannt,
und deine Stimme ist mit meiner Stimme befreundet.

***

اشک رازیست
لبخند رازیست
عشق رازیست
اشکِ آن شب لبخندِ عشقم بود

قصه نیستم که بگویی
نغمه نیستم که بخوانی
صدا نیستم که بشنوی
یا چیزی چنان که ببینی
یا چیزی چنان که بدانی

من دردِ مشترکم
مرا فریاد کن

درخت با جنگل سخن می‌گوید
علف با صحرا
ستاره با کهکشان
و من با تو سخن می‌گویم

نامت را به من بگو
دستت را به من بده
حرفت را به من بگو
قلبت را به من بده
من ریشه‌های تو را دریافته‌ام
با لبانت برای همه لب‌ها سخن گفته‌ام
و دست‌هایت با دستانِ من آشناست

در خلوتِ روشن با تو گریسته‌ام
برایِ خاطرِ زندگان،
و در گورستانِ تاریک با تو خوانده‌ام
زیباترینِ سرودها را
زیرا که مردگانِ این سال
عاشق‌ترینِ زندگان بوده‌اند

دستت را به من بده
دست‌های تو با من آشناست
ای دیریافته با تو سخن می‌گویم
بسان ابر که با توفان
بسان علف که با صحرا
بسان باران که با دریا
بسان پرنده که با بهار
بسان درخت که با جنگل سخن می‌گوید

زیرا که من
ریشه‌های تو را دریافته‌ام
زیرا که صدای من
با صدای تو آشناست

Ahmad Shamlou: In dieser Sackgasse در این بن بست

Ahmad Shamloo (1925-2000)
In dieser Sackgasse (1979)
احمد شاملو: در این بن بست
١٣٥٨

دهانت را می‌بویند
مبادا که گفته باشی دوستت می‌دارم
دلت را می‌بویند
روزگارِ غریبی‌ست، نازنین

و عشق را
کنارِ تیرکِ راهبند
تازیانه می‌زنند
عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد

در این بُن‌بستِ کج‌ و پیچِ سرما
آتش را
به سوخت‌بارِ سرود و شعر
فروزان می‌دارند
به اندیشیدن خطر مکن
روزگارِ غریبی‌ست، نازنین

آن که بر در می‌کوبد شباهنگام
به کُشتنِ چراغ آمده است
نور را در پستوی خانه نهان باید کرد

آنک قصابانند
بر گذرگاه‌ها مستقر
با کُنده و ساتوری خون‌آلود
روزگارِ غریبی‌ست، نازنین

و تبسم را بر لب‌ها جراحی می‌کنند
و ترانه را بر دهان
شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد

کبابِ قناری
بر آتشِ سوسن و یاس
روزگارِ غریبی‌ست، نازنین

ابلیسِ پیروزْمست
سورِ عزای ما را بر سفره نشسته است
خدا را در پستوی خانه نهان باید کرد

***
http://www.youtube.com/watch?v=vpiG2DSxLWI&feature=related
***

Freie Übersetzung

Sie riechen an deinem Mund,
nicht dass du gesagt hättest, „ich liebe dich“,
sie riechen an deinem Herzen,
es ist eine seltsame Zeit, Liebling.

Und die Liebe
peitschen sie aus
an dem Balken der Straßensperre.
Die Liebe sollte im Hinterzimmer des Hauses versteckt werden.

In dieser krummen Sackgasse,
in diesen Windungen der Kälte
entfachen sie das Feuer
mit Gedichten und Liedern als Brennmaterial.
Riskiere nicht das Nachdenken,
es ist eine seltsame Zeit, Liebling.

Derjenige, der nachts an die Tür klopft,
ist zum Auslöschen des Lichtes gekommen.
Das Licht sollte im Hinterzimmer des Hauses versteckt werden.

Dort sind Schlächter
am Straßenübergang platziert
mit Blut beschmierten Schlagstöcken und Hackmessern.
Es ist eine seltsame Zeit, Liebling.

Den Lippen schneiden sie das Lachen aus
und dem Mund den Gesang.
Die Freude sollte im Hinterzimmer des Hauses versteckt werden.

Kanarienvögel werden gebraten
auf einem Feuer von Jasmin und Lilien.
Es ist eine seltsame Zeit, Liebling.

Der Satan, des Sieges betrunken,
feiert unser Begräbnis am Festtisch.
Der Gott sollte im Hinterzimmer des Hauses versteckt werden.

Ahmad Shamlou: Der helle Horizont افق روشن

Ahmad Shamlou (1925-2000)
Der helle Horizont (1955)
افق روشن ۱۳۳۴

برای کامیار شاپور
۱۳۳۴/۴/۵

روزی ما دوباره کبوترهایمان را پیدا خواهیم کرد
و مهربانی دستِ زیبایی را خواهد گرفت
روزی که کمترین سرود
بوسه است
و هر انسان
برای هر انسان
برادریست‌
روزی که دیگر درهای خانه‌ شان را نمی‌بندند
قفل افسانه ایست و قلب برای زندگی بس

روزی که معنای هر سخن دوست‌ داشتن است
تا تو به خاطرِ آخرین حرف دنبالِ سخن نگردی
روزی که آهنگِ هر حرف، زندگیست
تا من به خاطرِ آخرین شعر رنجِ جُستجوی قافیه نبرم
روزی که هر لب ترانه‌ ایست
تا کمترین سرود، بوسه باشد
روزی که تو بیایی
برای همیشه بیایی
و مهربانی با زیبایی یکسان شود
روزی که ما دوباره برای کبوترهایمان دانه بریزیم

و من آن روز را انتظار می‌کشم
حتّی اگر روزی
که دیگر نباشم

***

Freie Übersetzung

Eines Tages werden wir unsere Tauben wieder finden,
und die Zärtlichkeit wird mit der Schönheit
Hand in Hand gehen.

Ein Tag, an dem die Liebkosung das geringste Lied ist,
und jeder Mensch dem Nächsten
wie ein Bruder sein wird,
ein Tag, an dem man die Haustüren nicht mehr abschließt,
das Schloss eine Legende ist
und das Herz zum Leben ausreicht.

Ein Tag, an dem jedes Ausgesprochene Lieben bedeutet,
damit du wegen des letzten Wortes nicht nach Reden suchst.

Ein Tag, an dem die Melodie jedes Wortes Leben darstellt,
damit ich wegen der letzten Dichtung nicht leidend nach Reimen suche.

Ein Tag, an dem jede Lippe ein Lied ist,
damit der geringste Gesang zur Liebkosung wird.

Ein Tag, an dem du kommst,
für immer kommst,
und die Zärtlichkeit der Schönheit entspricht,
ein Tag,
an dem wir unseren Tauben Körner streuen …

Und ich sehne mich nach jenem Tag,
auch wenn an jenem Tag
ich nicht mehr da sein sollte …

یادواره ها، احمد شاملو


زنده یاد احمد شاملو

۱
سالِ بد
سالِ باد
سالِ اشک
سالِ شک

سالِ روزهای دراز و استقامت‌های کم
سالی که غرور گدایی کرد
سالِ پست
سالِ درد
سالِ عزا
سالِ اشکِ پوری
سالِ خونِ مرتضی
سالِ کبیسه

۲
زندگی دام نیست
عشق دام نیست
حتی مرگ دام نیست
چرا که یارانِ گمشده آزادند
آزاد و پاک

۳
من عشقم را در سالِ بد یافتم
که می‌گوید «مأیوس نباش»؟ ــ
من امیدم را در یأس یافتم
مهتابم را در شب
عشقم را در سالِ بد یافتم
و هنگامی که داشتم خاکستر می‌شدم
گُر گرفتم

زندگی با من کینه داشت
من به زندگی لبخند زدم
خاک با من دشمن بود
من بر خاک خفتم
چرا که زندگی، سیاهی نیست
چرا که خاک، خوب است

من بد بودم اما بدی نبودم
از بدی گریختم
و دنیا مرا نفرین کرد
و سالِ بد دررسید
سالِ اشکِ پوری، سالِ خونِ مرتضی
سالِ تاریکی
و من ستاره‌ام را یافتم من خوبی را یافتم
به خوبی رسیدم
و شکوفه کردم

تو خوبی
و این همه‌ی اعتراف‌هاست
من راست گفته‌ام و گریسته‌ام
و این بار راست می‌گویم تا بخندم
زیرا آخرین اشکِ من نخستین لبخندم بود

۴
تو خوبی
و من بدی نبودم
تو را شناختم تو را یافتم تو را دریافتم و همه‌ی حرف‌هایم شعر شد سبک شد
عقده‌هایم شعر شد سنگینی‌ها همه شعر شد
بدی شعر شد سنگ شعر شد علف شعر شد دشمنی شعر شد
همه شعرها خوبی شد
آسمان نغمه‌اش را خواند مرغ نغمه‌اش را خواند آب نغمه‌اش را خواند
به تو گفتم: «گنجشکِ کوچکِ من باش
تا در بهارِ تو من درختی پُرشکوفه شوم.»
و برف آب شد شکوفه رقصید آفتاب درآمد
من به خوبی‌ها نگاه کردم و عوض شدم
من به خوبی‌ها نگاه کردم
چرا که تو خوبی و این همه‌ی اقرارهاست، بزرگ‌ترین اقرارهاست. ــ
من به اقرارهایم نگاه کردم
سالِ بد رفت و من زنده شدم
تو لبخند زدی و من برخاستم

۵
دلم می‌خواهد خوب باشم
دلم می‌خواهد تو باشم و برای همین راست می‌گویم

نگاه کن
با من بمان

۱۳۳۴