Parvaz Homay: Du, Vogel der Morgenröte! Lamentiere nicht! مرغ سحر ناله سر مکن

Parvaz Homay
Du, Vogel der Morgenröte! Lamentiere nicht!
مرغ سحر ناله سر مکن

***

پرواز همای: مرغ سحر ناله سر مکن

مرغ سحر، ناله سر مکن
دیدگان خسته، تر مکن
ما ز آه و ناله خسته ایم
ما غمین و دلشکسته ایم
ما به کنج غم نشسته ایم
گوشمان ز ناله کر مکن
ناله سر مکن، ناله سر مکن

نغمه هایِ شادمانه خوان
صد سرودِ جاودانه خوان
از بهارِ عاشقانه خوان
عمر مانده را چنین هدر مده
ناله سر مکن، ناله سر مکن

ظلم ظالمان همیشه هست
مکر دشمنان همیشه هست
جور بی امان همیشه هست
بر دهان ظالمان بزن
از گناهشان گذر مکن
ناله سر مکن، ناله سر مکن

صورت ار به سیلیت چو خون کنی
به که راز خود ز دل برون کنی
پیش دشمنان گلایه چون کنی
دشمنان خویش را خبر مکن
ناله سر مکن، ناله سر مکن

مرغ سحر، ناله سر مکن
دیدگان خسته، تر مکن
ما ز آه و ناله خسته ایم
ما غمین و دل شکسته ایم
ما به کنج غم نشسته ایم
گوشمان ز ناله کر مکن
ناله سر مکن، ناله سر مکن

***

***

Du, Vogel der Morgenröte! Lamentiere nicht!
Bring müde Augen nicht zum Weinen.
Wir haben das Stöhnen und Jammern satt.
Wir sind betrübt, mit gebrochenem Herzen,
in der Trauerecke sitzend.
Mach unsere Ohren vor Jammern nicht taub.
Lamentiere nicht, lamentiere nicht!

Sing fröhliche Melodien,
sing hundert fortwährende Lieder,
sing von dem liebevollen Frühling.
Vergeude nicht das restliche Leben so.
Lamentiere nicht, lamentiere nicht!

Die Tyrannei der Unterdrücker gibt es immer,
die zügellose Gewalt gibt es immer,
die List der Feinde gibt es immer.
Widersprich den Unterdrückern,
vergib ihre Sünden nicht.
Lamentiere nicht, lamentiere nicht!

Es ist besser, wenn du deinem Gesicht
durch Ohrfeigen die Blutfarbe verleihst,
als wenn du deines Herzens Geheimnis verrätst.
Wie kannst du vor den Feinden Schmerz und Trauer zeigen?
Unterrichte deine Feinde nicht.
Lamentiere nicht, lamentiere nicht!

Du, Vogel der Morgenröte! Lamentiere nicht!
Bring müde Augen nicht zum Weinen.
Wir haben das Stöhnen und Jammern satt.
Wir sind betrübt, mit gebrochenem Herzen,
in der Trauerecke sitzend.
Mach unsere Ohren vor Jammern nicht taub.
Lamentiere nicht, lamentiere nicht!

Parvaz Homay: (Schwelende Glut) مدارا کن

پرواز همای: مدارا کن

بیا بنشین و با مردم مدارا کن
گره از کار این افتادگان واکُن
بترس از شعله های زیر خاکستر
بیا اندیشهء اندوه فردا کن

هزاران تاج سلطانی، دوصد تخت سلیمانی
فلک بستاند از دستت به آسانی
که این تخت بلند جبر
نه بر شاهان سامانی وفا کرد و نه بر پرویز ساسانی
که این رسم فلک باشد، نه شاهنشاه بشناسد نه روحانی
مبادا آن دم که چنگیزی به پا خیزد
کشاند آشیانت را به ویرانی
همای از خواندن این فتنه پروا کن
چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی

 

***

Parvaz Homay ist ein iranischer Maler, Poet, Sänger und Komponist. Er wurde 1980 in der Provinz Gilan geboren. Bereits als Kind fing er mit der Malerei und Dichtung an. Am Teheraner Konservatorium ausgebildet bekam er zusätzlich Unterricht in der persischen Literatur unter anderem bei den Dozenten Dr. Aliqoli Mahmoudi Bakhtiari, Mahmoud Tayyari und Ali Akbar Kani. 2005 gründete er das Mastan-Ensemble.

Inspiriert durch eines seiner Lieder entstand im Mai 2010 der folgende deutsche Text:

Schwelende Glut

Zeig Erbarmung diesen Menschen gegenüber
lindere ihr Leiden
erweis diesen Menschen Duldsamkeit
erleichtere ihre Bürden
hab Angst vor der schwelenden Glut
unter der Asche

Tausende kaiserliche Kronen
Hunderte majestätische Throne
sind bereits zerborsten in dieser Glut
dieser mächtige Thron
diese gewaltige Macht
dauert nicht für die Ewigkeit
hab Angst vor der schwelenden Glut

das ist der Gang der Geschichte
er macht keinen Halt
weder vor den Kaisern
noch vor den Geistlichen
hab Angst vor der schwelenden Glut

Parvaz Homay: (Was ist das für eine Welt?) فردوس برینت کجاست؟

پرواز همای: فردوس برینت کجاست؟

این چه جهانیست؟
این چه بهشتیست؟
این چه جهانیست که نوشیدن می نارواست
این چه بهشتیست در آن خوردن گندم خطاست
آی رفیق این ره انصاف نیست
این جفاست
راست بگو، راست بگو، راست
فردوس برینت کجاست؟

راستی آنجا هم هر کس و ناکس خداست؟
راست بگو، راست بگو، راست
فردوس برینت کجاست؟

بر همه گویند که هشیار باش
بر در فردوس بشیند کسی
تا که به درگاه قیامت رسی
از تو بپرسند که در راه عشق
پیرو زرتشت بُدی یا مسیح؟
دوزخ ما چشم به راه شماست

راست بگو، راست بگو، راست
آنجای نیز باز همین ماجراست؟
راست بگو، راست بگو، راست
فردوس برینت کجاست؟

این همه تکرار نکن ای همای
کفر مگو، شکوه مکن با خدای
پا که ازین در که نهادی برون
در غل و زنجیر بَرندت بهشت
بهشت همان ناکجاست

وای به حالت همای، وای به حالت
این سر سنگین تو از تن جداست
نه؛ نه؛ نه، نه، توبه کنم باز، حق با شماست
نه؛ نه؛ نه، نه، توبه کنم باز، حق با شماست

۞۞۞

Parvaz Homay ist ein iranischer Maler, Poet, Sänger und Komponist. Er wurde 1980 in der Provinz Gilan geboren. Bereits als Kind fing er mit der Malerei und Dichtung an. Am Teheraner Konservatorium ausgebildet bekam er zusätzlich Unterricht in der persischen Literatur unter anderem bei den Dozenten Dr. Aliqoli Mahmoudi Bakhtiari, Mahmoud Tayyari und Ali Akbar Kani. 2005 gründete er das Mastan-Ensemble.

Inspiriert durch eines seiner Lieder entstand im Mai 2010 der folgende deutsche Text:

Was ist das für eine Welt
in der der Wein verpönt ist
was ist das für ein Paradies
in dem der Apfel verboten ist

Sag mir aufrichtig, sag
wo ist das gelobte Land
wo ist dein Paradies
sag mir aufrichtig, sag
kann dort auch jeder
schalten und walten wie er will
so wie hier auf der Erde

Du belehrst mich
mit der Hölle drohend
vor den Toren des himmlischen Gartens
bei der Auferstehung
bei dem Jüngsten Gericht
werde ich danach gefragt werden
auf dem Wege der Liebe
wem gefolgt zu sein
dem Jesus oder
dem Zarathustra
sag mir aufrichtig, sag
wird dieses traurige Spiel
sich auch in deinem Paradies fortsetzen

Was habe ich nur gedacht
was habe ich nur gesagt
wegen dieser Gotteslästerung
dieser unglaublichen Blasphemie
wird man mich sicher zum Glück zwingen
die Hände gefesselt
die Beine in Ketten gelegt

Nein, nein, nein, ich nehme alles zurück
ihr habt wie immer Recht
nein, nein, nein, ich bereue alles
ihr habt sicher wieder Recht
nein, nein, nein

Parvaz Homay: Begegnung mit den Insassen der Hölle ملاقات با دوزخیان

پرواز همای: ملاقات با دوزخیان

آن دم که مرا می زده برخاک سپارید
زیر کفنم خمره ای از باده گذارید
تا در سفر دوزخ از این باده بنوشم
بر خاک من از ساقهء انگور بکارید
آن لحظه که با دوزخیان کنم ملاقات
یک خمره شراب ارغوان برم به سوغات
هر قدر که در خاک ننوشیدم از این بادهء صافی
بنشینم و با دوزخیان کنم تلافی
جز ساغر و میخانه و ساقی نشناسم
بر پایهء پیمانه و شادیست اساسم
گر هم چو همای از عطش عشق بسوزم
از آتش دوزخ نهراسم، نهراسم

***

Parvaz Homay ist ein iranischer Maler, Poet, Sänger und Komponist. Er wurde 1980 in der Provinz Gilan geboren. Bereits als Kind fing er mit der Malerei und Dichtung an. Am Teheraner Konservatorium ausgebildet bekam er zusätzlich Unterricht in der persischen Literatur unter anderem bei den Dozenten Dr. Aliqoli Mahmoudi Bakhtiari, Mahmoud Tayyari und Ali Akbar Kani. 2005 gründete er das Mastan-Ensemble.

Inspiriert durch eines seiner Lieder entstand im Mai 2010 der folgende deutsche Text:

Begegnung mit den Insassen der Hölle

Wenn ihr mich beerdigt
im Weinrausch verstorben
denkt an meine letzte Predigt
unter den Leichentüchern verborgen
soll sein ein Krug voller Wein
auf meiner Reise in die Hölle
mit Gelassenheit und ohne Pein
auskosten möchte ich den Riesling
und pflanzt auf mein Grab
einen prächtigen Weinsteckling

Begegne ich den Insassen der Hölle
so schenke ich ihnen klug
an Blüten der Judasbäume denkend
den mitgebrachten Krug
trinkend, lachend, Wein schenkend
wird alles nachgeholt
auf der Erde versäumt
von euch gehasst, verfolgt

Wein, Kelch, Schenker und Schenken
nur daran möchte ich stets denken
vor Durst nach Liebe verglühen
in vermeintlicher Hölle wieder aufblühen
das Leben bejahen, in Freude versenken
liebkosen, tanzen, Zärtlichkeit schenken