نردبان نور

نردبان نور

در گرامیداشت

 Christa Ortmann

یکی از فعّالین جتبش صلح و دوستداران فرهنگ ایران بویژه اشعار زنده یاد فروغ فرّخزاد

از خانه برون شدم همرهم خیلِ خیال

در میانِ ابرهای سپید

نردبانِ نور نرم نرمک سررسید

پلّه پلّه مرا بالا و پایین کشید

در این جشنِ جلوهء جمال

جنگلِ از پاییز رنگین سخن شده

نفحهء یاران را در ضمیرم دمید

آنان که دیرگاهیست در آغوشِ خاک

آسوده در حالِ دگردیسیند

یادشان پایدار و پاک

در هر سوی سرای تنم

آتشِ آزادگی

بالنده پربار می کند

زنگی را  زِ زایندگی

سرشار می کند

۞۞۞

Rotenburg an der Fulda

هفتم آبان هزار و سیصد و نود و پنج

نسخه برای چاپ

https://amirmortasawi.files.wordpress.com/2016/10/c-ortmann.pdf

Lebens Lauf

Lebens Lauf

(28.10.2016)

in Erinnerung an Christa Ortmann (1936-2016)

Aus der Erde stieg ich empor

durch die Erde werde ich fließen

und im Laufe der Zeit als Staub

in allen Himmelsrichtungen erscheinen

Da die Liebe zum Leben in mir strömt

werde ich am leuchtenden Firmament

einen Teil jener tröstenden Zärtlichkeit bilden

֎֎֎

Druckversion: lebens-lauf

Quelle der Zuversicht

Quelle der Zuversicht

(20.10.2016)

 

Wenn ich unsere Medienlandschaft betrachte

wächst bei mir grenzenlos

ein empörendes Erstaunen

da ich mich immer wieder

wie in einem großen Kerker fühle

schalltot und echolos

 

Anstelle der Wände

sehe ich in diesem Gefängnis

wohl ernährte Menschen

finstere, bunte, feige Gestalten

Sie gestikulieren gedächtnislos

fabulieren unverschämt

manche mutmaßlich erzwungen

einige augenscheinlich begeistert

andere gedankenlos und mitläuferisch

Offensichtlich können sie kaum erkennen

dass der vermeintlich feste Boden

unter ihren Füßen tausend Risse zeigt

 

Wenn ich aus der Vogelperspektive

das Geschehen ganzheitlich betrachte

sehe ich nicht nur in unserem Land

sondern auf verschiedenen Erdteilen

unzählig viele Bienen und Ameisen

die gelassen, geduldig, gewagt

vielfältig, vereint, unbeirrt

aufrecht, authentisch

der gewaltigen Maschinerie der Verwüstung trotzend

ihren Weg beschreiten und bestreiten

 

Sie sind meine Quelle der Zuversicht

֎֎֎

Druckversion: quelle-der-zuversicht

Snowden

Snowden*

 

Die beiden Standpunkte

»Unglücklich das Land, das keine Helden hat«

und

» Unglücklich das Land, das Helden nötig hat«**

seien zur schöpferischen Diskussion dahingestellt

 

Tatsache bleibt

dass ohne Wissen, Weitsicht, Verantwortungssinn

 Liebe zum Leben

sowie ohne Ehrfurcht

bekannter und unbekannter Menschen

vor dem Sein

unser heutiges Dasein

ein ganz anderes Antlitz hätte

֎֎֎

Bemerkungen:

* Der Text entstand nach dem Erleben des Filmes „Snowden“ von Oliver Stone.  Am Ende des Filmes tritt Edward Snowden persönlich auf und macht die beeindruckende Bemerkung: „When I left Hawaii, I lost everything. I had a stable life, stable love, family, future. And I lost that life, but, I’ve gained a new one, and I am incredibly fortunate. And I think the greatest freedom that I’ve gained is the fact that I no longer have to worry about what happens tomorrow, because I’m happy with what I’ve done today.“

** Bertolt Brecht;  Leben des Galilei; 13. Szene

֎֎֎

Rotenburg an der Fulda, den 3.10.2016

֎֎֎

 

Druckversion: snowden

چشم انداز

تقدیم به سیما، مرتضی و فریبرز

دلِ من آن دریا

که به جوش آمده از عشق به این خاکِ عزیز

همه از آن مایه گرفته سرودِ نِگهم

در گران کورهء تلاش و اندیشه و مهر

در خروشم فزاینده

از خشمِ به این بیخردان

 وَه چه دورند زِ همدردی و

 با هر احساسی بیگانه

که در آن رَگه ای از داد باشد و زیبائی

چون بترسند از آزادیِ فکر و استقلالِ عمل

در  گریزند از انسان

آتشِ جنگ فروزند به هر سوی بیرحمانه

دلِ من آن دریا

که به جوش آمده از حرکتِ کِرمی در خاک

و منوّر شده از شوقِ پرشِ ذهن در افلاک

۞۞۞

Rotenburg an der Fulda

دهم مهرماه هزار و سیصد و نود و پنج

 

 

نسخه برای چاپ

https://amirmortasawi.files.wordpress.com/2016/10/1102016.pdf