نجوائی در جنگل

امسال پائیز چه زود در جشن تابستان به مشاطه گری نشسته است

(۱)
پائیز دل انگیز دگر بار رسیدست
دستی به قلم برده و صد نقش کشیدست
برگی به رخم بوسه زند، شاد بگوید
از خاک برآمدم، بر خاک شوم، دور رسیدست

(۲)
بر خاک نشستم، سخن خاک شنیدم به تمنّا
گفتا که نظر کن بدین پاکی و این جنگل زیبا
لکن تو نمان سر و دل بسته بدین تکّه ز دنیا
گر عاشق خاک زاینده ای و تو را روست به دریا

(۳)
آن سنگدلانی که در انسان بجز بنده و مفعول نبینند
با هر چه که بوئی ز طلب دارد در جنگ و ستیزند
چون حکم شود شیرهء جان پرور این خاک ربایند
وز صولت سرمایه به هر جای سیه مرگ بریزند

۞۞۞
چهاردهم مردادماه هزارو سیصد و نود
Rotenburg an der Fulda

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s