یاد آر

بوی سنبل را
در زیر نوازشهای باران بهاری
گرامی دار
چرا که بزودی
بالهای سنگین بمب افکنها
بنام انسانیت
انبوهی از انهدام و آوارگی را
فرو خواهند ریخت

آواز جیرجیرکها را
در شبهای پرستاره
ارج بنه
چرا که بزودی
تانکهای سنگوش سهمگین
از زوزهء کریه خود
گوشها را کر خواهند کرد

ژاله های سحرگاهی را
بر روی تاربفت عنکبوت
بخاطر بسپار
چرا که بزودی
مزدوران مجهز به آخرین مرگ آورها
هر ترنّم و ترانهء زندگی را
در زیر پوتین وحشت
له خواهند کرد

نمایش رنگین خورشید را
آنگاه که شب و روز هماغوش می شوند
بر لوح ضمیر بنگار
چرا که بزودی
ابرهای سرب وار
افق را برای دورانی دیرپا
سرتاسر تیره و تار خواهند کرد

سربلندی و بلندنظری را
چون آتشی برقرار دار
چرا که بزودی
متفکّران و شاعران دغلکار
این دریوزگان دستگاه از روشنائی بیزار
با دشنهء دروغ و تهمت و تزویر
خرد، مهر و شهامت را
در قلبها و مغزها
سلّاخی خواهند کرد

۞۞۞
دوازدهم فروردین ماه هزارو سیصد و نود
Berlin

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s