پری

برای یار وفادارم گلِ نار

گاه می شود که چاه ویل افسردگی
در مغا ک
آن دهان دهشت بار خویش باز می کند
چون پریزاده ای، پرستار، از راه می رسی
پروانه وار پرواز می کنی
وآن پردهء تیرگی باز می شود
پرتوی ز نور
در افق پدیدار می شود
ای پاکزادِ پاکبازِ پر ز مهر
خنده بر لبان ترانهء طرب بخوان
سربلند و پایدار برای زندگی و زندگان بمان

۞۞۞

بیست و یکم اسفند ماه هزارو سیصد و هشتاد و نه
Göttingen

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden / Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden / Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden / Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden / Ändern )

Verbinde mit %s